Św. Leonard - patron Gminy Mirzec

   Święty Leonard był rycerzem frankońskim, nawróconym i ochrzczonym przez św. Remigiusza. Po chrzcie Leonard zrezygnował z życia światowego i został pustelnikiem w Noblac, gdzie utworzył rodzaj zgromadzenia zakonnego pustelników, któremu przewodził. W pierwszym okresie prowadził pustelnicze życie w puszczy, gdzie zbudował sobie domek i kapliczkę. Z czasem coraz więcej ludzi przybywało do jego pustelni słuchać kazań, które głosił. Gdy niektórzy z jego słuchaczy zdecydowali się, jak on, prowadzić pustelnicze życie, św. Leonard wybudował klasztor, który otrzymał jego imię. Z czasem klasztor został zmieniony w klasztor kanoników regularnych, a święty Leonard został jego opatem. Ponieważ główną cnotą świętego była miłość do więźniów i niewolników, został patronem więźniów i położnic. Stąd często przedstawiany jest z kajdanami w rękach. Św. Leonard zmarł ok. 550 r. n. e. W średniowieczu był szczególnie czczony we Francji i w Niemczech.

    Wezwanie, jakie otrzymał mirzecki kościół może świadczyć, że w przeszłości w okolicach Mirca mogli być osadzeni liczni jeńcy, których patronem jest święty Leonard. W wizytacji parafii Mirzec z 1781 roku jest mowa o decyzji biskupa krakowskiego o odbudowie szpitala dla ubogich w 1759 roku. Nadanie wezwania św. Leonarda kościołowi w Mircu nie było przypadkowe. Wzór ikonograficznego przedstawienia świętego w herbie gminy został zaczerpnięty z późnogotyckiego obrazu przedstawiającego św. Leonarda w otoczeniu czterech aniołów, który znajduje się w kościele w Mircu, w bocznym ołtarzu zbudowanym w latach 1844 - 1855 późnoklasycznego kościoła, w miejsce drewnianego. Na obrazie św. Leonard jest przedstawiony w czarnym habicie, z pastorałem w prawej ręce oraz z kajdanami w lewej.